Zaten we gisteravond met de familie lekker in de tuin om m’n moeders verjaardag te vieren, vliegt er opeens een vleermuis langs. Mwah, weinig bijzonders. Even latter kwam er nog een langs, en nog een, en nog een… Opeens ontdekt iemand waar ze vandaan komen: uit de muur van ons huis! Iets onder de dakgoot ontbrak de voeg tussen twee stenen en daar kwamen die vleermuizen uit. En het bleef niet bij een paar… We hebben er minstens 35 naar buiten zien komen en toen hoorden we van achter de muur nog steeds gepiep.

Een korte zoektocht op internet leert overigens dat vleermuizen op deze manier vrijwel onschadelijk zijn. Ze maken niks stuk en vallen geen mensen of dieren aan. Bovendien blijven ze overdag binnen, dus je komt ze toch al niet veel tegen. Waarschijnlijk laten we onze nieuwe huisdieren dus lekker zitten.

[Update (June 20th, 2005): De volgende dag zaten we 's avonds weer buiten en kwamen er bijna 70 vleermuizen naar buiten.]

Zo weinig als ik de laatste twee weken in m’n weblog heb geschreven, lijkt het alsof er bijna niets is gebeurd. Dat is uiteraard niet het geval… Ik was er om verscheidene redenen gewoon niet aan toegekomen er over te schrijven. Bij deze voor de volledigheid dus een kort overzicht van de laatste twee weken:

Van vrijdag 3 tot en met zondag 5 juni zat ik met de VCSVU in Bemelen (net ten oosten van Maastricht) ter gelegenheid van Met de Tent in Gent Maastricht. Ondanks vrij slecht weer (vooral zaterdag overdag veel buien) en slechts elf deelnemers was het een erg leuk en gezellig weekend. Valkenburg was nu een stuk drukker dan toen ik er eind december met familie was.

Maandag 6, vrijdag 10 en zondag 12 juni moest ik honkballen. Drie wedstrijden in zeven dagen is eigenlijk te veel en dat bleek ook, want vooral de laatste wedstrijd ging het niet echt lekker. De eerste ging wel goed: 13-8 gewonnen.

Tussendoor was op woensdag 8 juni ook nog eens de sportdag van de VCSVU, dus het was een lekker sportief weekje. De sportdag was leuker dan verwacht (prima weer en met slechts vijf teams was het toch goed spelen), ook al zijn we ruim onderaan geëindigd. Bij de sponsorloop van de COSMOS heb ik nog een paar rondjes meegedaan ter ondersteuning van Lisette, die ondanks stevige hooikoorts toch maar mooi een uur lang bezig is geweest geld bij elkaar te lopen.

Afgelopen zaterdag was ik veldscheidsrechter bij een aspirantenwedstrijd om eens te kijken hoe dat scheidsrechteren precies gaat. Echte problemen deden zich niet voor, wel was de coach van de tegenpartij het erg luidruchtig oneens met een paar van onze beslissingen. Gelukkig hield hij zich na een waarschuwing van verdere scheldpartijen.

Zondag was er reünie van de familie Visser. Sinds mijn laatste overgrootmoeder in 1998 (of 1999?) overleed, zijn familiebijeenkomsten meestal beperkt tot ooms en tantes, neefjes en nichtjes, opa en oma, en de zussen van mijn opa plus hun echtgenoten. Nu waren de meeste kinderen en kleinkinderen van die zussen er ook bij. Vooral de voetbalwedstrijd tussen de ene helft en de andere helft van de familie was erg leuk.

Zo… dat was het wel. Is iedereen weer op de hoogte en kan ik zelf later nog eens teruglezen wat ik heb gedaan :-)

Zoals al bleek uit het bericht van gisteren, waren mijn ouders afgelopen weekend bij me op bezoek. Ze arriveerden vrijdag een het eind van de middag in Girona en na enig zoeken van hun kant, ontmoetten we elkaar in de buurt van hun hotel. Toen het inchecken achter de rug en de kamer bekeken was, zijn we naar mijn appartement gegaan.

Vrijdagavond hebben we elkaar verder niet veel gezien, omdat ik een etentje had met de groep van de universiteit. Dat was heel gezellig, maar voor mijn doen ook heel laat: het was rond 22.45u dat we aan het voorafje begonnen. Ik had maar even de vrijheid genomen om rond acht uur een boterham te pakken, anders had ik dat nooit volgehouden. Na het eten zijn we nog uit geweest, waarbij bleek dat Girona wel degelijk een nachtleven heeft. De discotheek was niet super en de muziek kon ook beter, maar het was zeker leuk om hier een keer uit te gaan. Enige nadeel was natuurlijk dat ik de volgende morgen weer vroeg op moest om met m’n ouders op pad te gaan…

Zaterdag hebben we min of meer dezelfde wandeling gedaan als ik twee weken geleden al in m’n eentje (Joodse Wijk en stadsmuur), met als extraatje een bezoek aan de prachtige kathedraal van Girona. Het is een van de grootste Gotische kathedralen ter wereld en hij zit vol met beeldhouwwerk, schilderijen, borduurwerk en andere (religieuze) kunst. Je kreeg er een Engels gesproken persoonlijke rondleiding bij, zodat je ook nog eens wist waar je naar keek. Ontzettend goed verzorgd dus, en zeer indrukwekkend.

‘s Avonds hebben we gegeten in een Catalaans restaurant, waar buitenlanders kennelijk minderwaardig zijn: wij kregen slechts één broodje bij de salade, Spanjaarden kregen er twee. Ook waren de serveersters soms wat te ijverig. M’n ouders waren iets eerder klaar met het dessert dan ik en precies toen ik met m’n laatste hap bezig was, kwam een van de serveersters hun spullen vast ophalen. En ja hoor, vervolgens ging ze staan wachten tot ik ook klaar was. Uiteraard ben ik dan zo vriendelijk om m’n mes nog eens extra zorgvuldig aan m’n vork af te vegen, m’n vork nog een keer extra af te likken, en m’n bestek extra langzaam en extra netjes op m’n bord neer te leggen. Trut… Kom zeg, wat dacht ze nou? Ik mag hopen dat ze zich er zo voor schaamde dat ze dat nooit meer doet.

Zondag hebben we door een ander deel van Girona gewandeld, maar niet zo lang als zaterdag. Zo veel is er uiteindelijk ook niet te zien hier (nog wel een hoop musea, maar daar hadden we geen zin in), dus dan is het leuker om een terrasje te pakken en bij te kletsen. Bovendien moesten m’n ouders om 15.00u weer op het station zijn voor de bus naar het vliegveld, dus zo heel veel tijd hadden we die dag toch niet meer.

Dat was dus de eerste keer dat ik m’n ouders op visite heb gehad, en we vonden het alledrie erg leuk. Als ik over een paar maanden in Leiden woon mogen ze nog wel eens langskomen ;-)

Zoveel te melden vandaag, dus ik begin gewoon ergens mee…

Diverse journaals en kranten berichtten gisteren of vanochtend over een “massale vechtpartij” aan boord van een vliegtuig op weg naar Rotterdam. Op de site van de NOS staat het volgende:

De politie en de Koninklijke Marechaussee hebben op Rotterdam Airport zeker acht reizigers gearresteerd. Ze zouden bij een massale vechtpartij aan boord van een vliegtuig betrokken zijn geweest.

Het toestel van Transavia kwam uit het Spaanse Gerona. Twee groepen passagiers gingen tijdens de vlucht met elkaar op de vuist. De aanleiding was vermoedelijk dat iemand uit de ene groep een vrouw uit de andere groep lastigviel.

Volgens de politie brak vervolgens een massale vechtpartij uit in de cabine. Het toestel landde rond zeven uur op de Rotterdamse luchthaven, waarna de arrestaties werden verricht.

De politie sluit niet uit dat er veel meer mensen bij betrokken waren dan de acht die nu voor verhoor vastzitten en dat er nog meer aanhoudingen zullen plaatsvinden.

Dat vliegtuig was dus precies het vliegtuig waarmee mijn ouders weer naar Nederland vlogen na mij hier bezocht te hebben… Zelf hebben ze nergens last van gehad (behalve vertraging bij het uitstappen, omdat eerst die acht passagiers gearresteerd moesten worden), want de zogenaamde massale vechtpartij was achterin en zij zaten vrij ver voorin. Ze hadden niet het idee dat het incident nou zo groot was als beschreven in de media, wat deels wel zal komen omdat ze er niet alles van konden zien en omdat de media nou altijd geneigd zijn iets te overdrijven. (Drie jaar geleden was er een “grote uitslaande brand” in de VU. In werkelijkheid stond er alleen wat dakbedekking in de fik.) Hoe dan ook, achteraf gezien viel het allemaal wel mee en het enige wat m’n ouders er aan over hebben gehouden is een aardig verhaal.

En zo ging er weer een jaar voorbij, en werd ik weer een jaartje ouder! 22 al, vergeleken met m’n jongste nichtje al heel oud, maar vergeleken met m’n ouders nog lekker jong. Wat ik zelf denk? Nog jong! Oud worden kan altijd nog, maar als je eenmaal oud bent, is het veel moeilijker om weer jong te worden. Voorlopig blijf ik dus nog jong ;-)

Cadeaus tot nu toe: een fotocamerastatief gekregen van m’n ouders, zodat ik ook onbewogen foto’s kan maken met een langere sluitertijd; The Ultimate Hitchhiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams gekregen van m’n opa en oma, zodat ik eindelijk kan uitzoeken waarom 42 zo’n belangrijk getal is; en vijf heel mooie glazen en een peper-en-zout-stelletje gekregen van m’n broer en zus, zodat ik, als ik straks het huis uit ga, de visite tenminste iets te drinken kan geven en ze zout en peper kan serveren!

Vanavond komt er nog meer bezoek om m’n verjaardag nog meer te vieren: Rolf, Tom, Maaike, Danièle, Ron, Michiel, Galvin, Dianne en Franka, als iedereen het tenminste heeft onthouden :-) Wordt in ieder geval een leuke avond!

Omdat mijn lieve opa en oma eerder afgelopen jaar 50 jaar getrouwd waren, hebben we de dagen rond oud en nieuw met de hele familie in het Zuid-Limburgse Epen doorgebracht. We zaten met z’n allen (O&O, hun vijf kinderen plus vijf partners en in totaal elf kleinkinderen) in een mooi en groot huis, temidden van glooiende heuvels. De locatie leek heel erg veel op de plek waar ik zes jaar geleden met school een week ben geweest, maar aangezien ik daar geen foto’s van heb, kan ik dat niet zo direct controleren.

Hoe dan ook, het was erg gezellig. Woensdag (29 december) hebben we ons vooral geïnstalleerd in het huis en verder weinig gedaan. Donderdag gingen we naar Aachen (a.k.a. Aken) in Duitsland, omdat dat een mooie plaats zou moeten zijn. Dat was het helaas niet. Absoluut niet, zelfs. De dom is mooi, en het raadshuis ook, maar meer niet. Een beetje een teleurstelling dus, wat door het miezerige weer niet beter werd. ‘s Middags zijn er nog een paar gaan zwemmen, wat gelukkig wel weer leuk was.

Op oudejaarsdag zijn we eerst naar de Gemeentegrot van Valkenburg gegaan. Dit grottenstelsel is ontstaan doordat al zo’n 2000 jaar lang mergel wordt uitgegraven. Per treintje hebben we een tocht van vier kilometer afgelegd, wat erg leuk was om te doen. Als volgende activiteit stond voor velen een bezoek aan Maastricht gepland, hoewel sommigen terug gingen naar het huis om daar wat te wandelen. Ik ging naar Maastricht, waar ik al twee keer eerder was geweest, maar wat ook nu weer een mooie stad was. Op het Vrijthof was een grote Kermis, waar m’n broer en ik m’n moeder mee hebben genomen in het reuzenrad, wat natuurlijk een heel handige manier was om veel van de stad te zien zonder te hoeven lopen.

De jaarwisseling was vooral erg rustig vergeleken met de Randstad. We hadden zelf vuurwerk en er was in de omgeving nog wel wat te zien, maar bij lange na niet zo veel als we thuis zien. Zelf heb ik geen vuurwerk afgestoken, maar het wel gefotografeerd. (Die foto’s, en andere van deze dagen, volgen nog.)

Na het vuurwerk zijn m’n broer en ik nog met m’n oudste twee nichtjes naar Valkenburg gegaan, maar daar was het maar een dooie boel. De enige leuke tent die we hebben gezien, kwamen m’n nichtjes (16 en 17) niet binnen. Terug naar het huis nog even bij een kroeg in Mechelen gekeken, maar dat was ook niets.

Op nieuwjaarsdag zijn we met de meeste kleinkinderen naar de bioscoop gegaan in Maastricht. The Incredibles was de voor de hand liggende keuze gezien de spreiding in leeftijden, bovendien had ik gehoord (van o.a. Nanda) dat-ie erg goed was. Ik vond hem echter wat tegenvallen… Hij kwam traag op gang en de eerste helft vond ik wat saai. Gelukkig was de tweede helft wel erg goed. (Wat natuurlijk ook beter is dan dat de eerste helft wel goed is en de tweede helft niet.)

Vandaag (2 januari) hebben we als afsluiting nog lekker (en laat) geluncht in het wegrestaurant bij Vianen, waarna ieder zijn eigen huisje weer opzocht.

En wist je dat het erg veel moeite kost om met meer dan tien mensen een beslissing te nemen?

Kerstdiner: Dit keer niet op M0 maar op F6 en dat was een goede keuze. Na zonsondergang en met een heleboel kerstlichtjes was het een heel sfeervolle ruimte, wat natuurlijk ook te danken was aan de ruime hoeveelheid versieringen. Het uitzicht over de stad en de weerspiegeling van de lichtjes in de ruiten waren erg mooi. Het eten zelf was weer prima verzorgd, al kwam ik door al het praten en foto’s maken nauwelijks aan eten toe. Er waren wat minder bezoekers dan vorig jaar, maar het was minstens zo gezellig. Dianne, Galvin en alle andere vrijwilligers: bedankt! (Foto’s volgen morgen of maandag.)

Kerstkerkdienst: Vorig jaar was de nachtmis (23.30-0.30u) door de afwezigheid van de pastor wat minder geslaagd, maar dit jaar was hij, wederom zonder pastor, weer een stuk beter. Een mooie viering en een goed begin van het eigenlijke kerstfeest.

Kerstbrunch: M’n moeder had weer allerlei lekkere gerechtjes verzonnen, die door haar, m’n broer en mij vakkundig (?) werden bereid. Ik heb ze niet allemaal geproefd, maar dat wat ik had smaakte uitstekend. Bovendien is de kerstbrunch natuurlijk altijd een gezellige bezigheid.

Nu (bijna 17.00u) even m’n email lezen en dit schrijven en dan zometeen weer naar beneden om wat te drinken. Vanavond gaan we fonduen en morgen hebben we een “normaal” kerstdiner, maar daarover later meer :-)