One of my uncles has been digging into the family history to see how far back he can trace our ancestry. Pretty far, it turns out, in particular on my paternal grandmother’s side. My uncle (her youngest son) managed to go back seven generations from my grandmother, to a certain Govert Claeszoon Boekesteyn born in 1677. Googling, I found a genealogy website where some distant relatives had dug even deeper, extending the direct lineage by another four generations. That’s a total of 13 generations up from me, all the way back to the mid-16th century. My great-great-great-great-great-great-great-great-great-great-great-grandfather was called Claes Pieterszoon Verhouck and he was probably born in 1555. His middle name means Pieter’s son (just like the English Peterson), so we can reliably say what my 14th-generation ancestor was called.

Why can my paternal grandmother’s family be traced back so much farther than that of my other three grandparents? Well, for one thing, her maiden name, Boekestein (pronounced approximately as book-eh-stine), is a pretty rare surname, so there’s not so many false positives when searching old records. For another, her ancestors stayed in the same small village for many generations. Finally, it looks like the family had fairly high standing in the 16th and 17th centuries: they lived in a large house (more on that later) and my 12th ancestor was a member of what would nowadays be called the city council. As such, there are a relatively large number of records (sales acts, titles, wills) in which the family name appears.

Based on the information my uncle gathered, and on what I found in related family trees, here’s the full list of 13 generations of my direct ancestors. My parents and grandparents are still alive, so for reasons of privacy, I’m not giving their full names.

0. me (surname Visser)
1. my parents
2. my paternal grandfather (surname Visser) and grandmother (maiden name Boekestein)
3. Cornelis Boekestein (1900-1983) and Hendrika Catharina Zwart (1903-1988)
4. Pieter Boekestein (1851-1905) and Jansje Boxman (1858-1942)
5. Adrianus Boekestein (1815-1857) and Trijntje Heijer (1810-1883)
6. Pieter Boekestein (1785-1821) and Johanna Kinas (1787-?)
7. Abraham Boekestein (1754-1817) and Neeltje Vroom (1755-1832)
8. Pieter Govertszn. Boekestein (1720-1806) and Heiltje Abrahamsdr. van Dorp (1719-1788)
9. Govert Claeszn. Boekestein (1677-1725) and Baaltje Michielsdr. van der Meyde (1674-1773)
10. Claes Pieterszn. Boekestein (1639-1682) and Marrigje Govertsdr. van der Maas (1643-1719)
11. Pieter Pieterszn. Boekestein (1614-1655) and Maartje Willemsdr. van Sant (1616-?)
12. Pieter Claeszn. Verhouck (1580-1652) and Pleuntgen Aryensdr. Backer (1580-1640)
13. Claes Pieterszn. Verhouck (1555-1626) and Maritgen Jorisdr. (1556-1635)

Dutch names commonly included a patronym or matronym until the early 19th century, hence the abbreviations “zn.” (zoon, son) and “dr.” (dochter, daughter). Spelling of names was flexible before the 19th century, yielding variations like Boekestijn, Boekesteyn and Boeckesteyn. (In Dutch, ij is a diphtong closely related to y.) I kept it simple here and used only the modern spelling.

Going through the list, it’s clear the family had a liking for the name Pieter (pronounced Peter): including the unlisted father of the 13th ancestor, it appears six times. (It also happens to be my father’s middle name, but that one derives from his paternal grandfather. Coincidence? Yes and no. Like Peter in English, Pieter in Dutch is simply a very common name.)

Of greater interest is the change in surname between ancestors 12 and 11. Remember that “city council member” I mentioned above? That piece of information comes from documents quoted in one of the other family trees I found. Pieter Claeszoon Verhouck was schepen of his hometown De Lier (pronounced roughly as the titular character in Shakespeare’s “King Lear”). According to a written history of the region, De Lier had a couple of fortified houses in the middle ages, and one of them was called Boekestein. Although there don’t appear to be any surviving records linking Pieter Verhouck to the Boekestein house, it’s likely he lived there. In any case, all of his seven children adopted the surname Boekestein. The family stayed in De Lier for the next few generations, some of them quite possibly living in the same house, and the name stuck.

I haven’t found any evidence of what the name means, so I’ll speculate. The second half, stein, is related to modern Dutch steen and English stone and simply means house, or something a little stronger. For the first half, I see three possibilities. The first one is to link boek(e) to modern Dutch boek and English book, which would suggest the family was known for its collection of books. The second and third possibilities relate boek(e) to modern Dutch bok, which has two different meanings: it could be a male goat (related to English buck) or the driver’s seat of a horse-drawn carriage (English box). This would suggest the family had made their fame as goat farmers or as builders, or drivers, of carriages. However, the etymology of bok in the dictionary shows no spellings with oe, so I favor the first explanation. In which case the family name essentially means library. Of course, I’m neither a linguist nor a historian, so I could be totally wrong.

In contrast to the name Boekestein, my own last name (meaning fisherman) is very common in Dutch, making it much harder to trace the lineage on that branch of the family. Combining information from my uncle and from public civil records, I can only recover five generations:

0. me
1. my parents
2. my paternal grandparents
3. Pieter Visser (1903-1987) and Emma Maria Rooth (1904-1999)
4. Klaas Visser (1864-1939) and Etje Jonker (1866-?)
5. Jan Visser (?-?) and Geertruida Maarssen (?-?)

Saturday wasn’t my first birthday in the US, but it obviously was the first one as a resident. The lack of a social circle here was easily made up for by a large number of text messages, emails and Facebook posts. I talked to my parents, grandparents and brother on Skype, so even if I didn’t have a party this year (unless having a piece of cake on my own counts as a party), I still felt like a proper birthday boy.

It just so happened that I was due for a haircut, so I went to a hairdresser around the corner called Lady Jane’s. Their primary target is The Man, and since The Man likes football, the whole shop is football-themed. To make sure The Man doesn’t have to miss a minute of his favorite pastime, the waiting lounge is equipped with four big plasma TVs. On top of that, every chair comes with its own screen, too. It’s only while getting his hair washed that The Man has to go without TV, but of course there’s still the radio. Besides, with a bit of planning, washing can be done during half time. With all of that football hoopla you’d almost forget why you went there, but the stylist consultants don’t. The service is fast, excellent and cheap, so this shop is definitely a good find.

Another good find: the mixed berry and cream cake at Wholefoods.

I celebrated my 24th birthday yesterday with a bunch of family and friends, and I had an absolutely wonderful night. The weird thing is, I never meant to throw a big party this year (24 is not that special an age), but it ended up a bigger party than the previous 23 times. Thanks for being there, everyone!

Catering for over 25 people is a tad difficult, even with some people helping out, so I hope no one suffered too much from a lack of service or personal attention.

In addition to simply enjoying the presence of family and friends, I was overwhelmed with gifts: some decorative lamps, four new expansions to the Settlers of Catan board game, a Monty Python DVD box, a Futurama DVD box, a cookbook, some chocolates and sweets, a comic book, a citrus squeezer, six dessert bowls and three plants. Thank you, everyone!

And now for the aftermath… cleaning up! Fortunately, we didn’t create too big a mess.

Het is erg genoeg dat mijn kerstvakantie, die voor het eerst van mijn leven maar een week duurde, weer voorbij is, maar moet het nieuwe jaar dan ook nog zo koud en nat beginnen?

Okee, het echte begin was alleen maar koud en niet nat. Bewolkt, dat wel, maar netjes droog zodat we om middernacht lekker naar buiten konden om van het Amsterdamse vuurwerk te genieten. Geen enkel probleem dat we (de VU-groep, dit keer bestaande uit elf man en gestationeerd bij Michiel thuis) zelf niets hadden, want de rest van de buurt had meer dan genoeg om mee te kijken. Wij hadden dan weer meer dan genoeg champagne (of in elk geval iets dat er op leek en nog lekkerder was ook) en voedsel, wat we overigens niet gedeeld hebben met anderen. Nemen en niets geven, zo hoort het toch?

Rond half drie hadden we de meeste lol wel gehad, dus zijn we maar luchtbedden op gaan blazen en min of meer gaan slapen. Na een uurtje was het stil (afgezien van krakende matjes en een enkele snurk), wat we tot kwart voor tien volhielden. Nog weer een uurtje later was iedereen opgestaan (om snel weer neer te zakken op een stoel of bank) en was het tijd voor dingen als ontbijt en nieuwjaarsconcert.

‘s Middags ben ik nog even bij mijn ouders langsgegaan voor wat oliebollen en appelflappen, een kop thee en de goeie ouwe Super Nintendo (daarover later meer) en ‘s avonds thuis had ik al nauwelijks meer in de gaten dat het nog steeds nieuwjaarsdag was. Nou maar eens kijken of 2006 net zo’n leuk jaar gaat worden als 2005. Het zal niet meevallen om afgelopen jaar te overtreffen qua speciale gebeurtenissen, maar dat is op zich ook niet nodig. Als ik het maar naar mijn zin blijf houden, dan vind ik het allang best :-)

Gelukkig nieuwjaar!

Dank u, Sinterklaasje, voor…

- een chocoladeletter;
- nog een chocoladeletter;
- nog twee chocoladeletters;
- de DVD van Sin City (zelf gekocht, maar toch);
- een cadeaubon voor iets wat ik nog ga bedenken;
- een meeting in Glasgow op 5 en 6 januari, aansluitend waaraan ik een weekendje bij Danièle en Ron op bezoek ga (heeft eigenlijk niks met Sinterklaas te maken, maar wel afgelopen week geregeld);
- een gezellig avondje bij m’n ouders, met Chinese gourmet en de film “Matchstick Men”;
- een gezellig avondje bij vrienden, met spaghetti (Franka!), leuke surprises, Danièle op MSN en een hoop lol;
- een slakrop met voeten, zonnebril en slabestekantennes:

Nog maar vrij kort nadat we onze oudste kat vanwege een sterk verzwakte gezondheid hebben laten inslapen, is de jongste nu ook niet meer. Tiger had sinds een maand of drie last van epileptische aanvallen, waarschijnlijk veroorzaakt door een hersentumor. Zelfs met zware medicatie ging hij tot wel vijftien keer per uur plat. Het gekke (en ook droevige) is dat hij naast die aanvallen nog hartstikke gezond en springlevend was, althans op die momenten dat hij niet te versuft was door de pillen. Toen ik anderhalve week terug bij m’n ouders was en hij me hoorde, kwam hij meteen naar me toe voor een hartelijke begroeting. Dat zal nu nooit meer gebeuren. In overleg met de dierenarts is er vanavond een definitief einde aan de aanvallen gemaakt. Tiger was 12 jaar en 5 maanden oud. Rust in vrede, levensgenietertje!

Prachtige dag gisteren! Aan het begin van de middag had ik mijn buluitreiking (toch echt cum laude), met leuke praatjes van Matthias (namens de sectie Theoretisch) en Dianne (namens het VCSVU-bestuur). Tegelijk met mij waren er nog drie uit mijn jaar: Daniëlle (ook cum laude), Tushar en Jitske. Bovendien kreeg later op de dag Frank zijn bul ook nog, zodat vijf van de oorsponkelijke zestien binnen de tijd klaar zijn. Er zijn maar weinig cohorten die ons dat nadoen!

De rest van de middag heb ik lekker op de VU rondgehangen, tenslotte heb ik die kans niet zo vaak meer nu ik in Leiden zit. Uiteindelijk toch maar naar m’n ouders gegaan, want ik zou daar eten en ik moest nog wat boodschappen doen.

Na het eten was het gauw weer terug naar Amsterdam, om de laatste voorbereidingen te treffen voor mijn afstudeerfeest. De locatie was de Terraskamer van café De Schreierstoren, en dat bleek een uitstekende keuze te zijn. Het zaaltje bood een leuke sfeer en was mooi van grootte voor de plusminus twintig mensen die er kwamen. Dat er in andere zalen van het café nog andere feesten bezig waren was ook geen enkel probleem; sterker nog, het vergrootte de vreugde alleen maar. Behalve het zaaltje was ook de bediening prima: een vriendelijke jongen die ervoor zorgde dat het ons aan niets ontbrak.

Na afloop uitgebreid afscheid genomen van Danièle, die volgende week voor tenminste drie jaar naar Engeland vertrekt. Dan is verhuizen naar Leiden zo erg nog niet… Danièle, heel veel plezier en succes daar, en we houden contact!

Vervolgens was ik mooi op tijd voor de nachttrein (eens per uur) terug naar Leiden, waar ik een extra stoel nodig had voor alle cadeaus die ik heb gekregen: tapasschaaltjes, een tapaskookboek, een boek over het zonnestelsel, een boek vol nutteloze feitjes (de “Oncyclopedie”), een boek van Midas Dekkers over huisdieren (heerlijke schrijver, die man), een fles rum, een fles kokoslikeur (Malibu), een fles Campari, een pak suiker, een Donald Duck, nog 26 Donald Ducks, een cocktailshaker, nog een cocktailshaker, een fles Passoa, geld voor nog iets lekkers, een bos bloemen, een CD-bon, een knuffelhond (die sommige meiden heel erg lief vonden), en volgens mij heb ik dan alles genoemd. Heel veel dus, en heel erg bedankt aan iedereen die heeft bijgedragen aan deze verwennerij.

Conclusie: afstuderen is ontzettend leuk!

Nieuw toetje vanavond van m’n moeder: rodebessensoufflé. Fantastisch spul! Dat recept had ze veel eerder moeten krijgen :-D

Moortje, de oudste van onze twee katten, is niet meer. Na vele maanden waarin we dachten dat haar leven binnenkort ten einde zou zijn, was het vanmiddag dan echt zo ver. De laatste paar dagen was haar toch al zwakke gezondheid nog verder verslechterd, zonder dat ze daar overigens zelf veel last van leek te hebben. De dierenarts was echter duidelijk: dit was geen katwaardig bestaan meer. Hij heeft haar een spuitje gegeven, waarna ze rustig is ingeslapen. Moortje is bijna 18 jaar oud geworden. Rust in vrede, lieve poes!

M’n broer(tje) begon een jaar later aan zijn studie en is een paar maanden eerder klaar dan ik. Sinds zijn diploma-uitreiking van vanmiddag mag hij zich ingenieur of bachelor (de HBO-variant dus) noemen. Netjes hoor… Gefeliciteerd!