Lang geleden, in een plaats hier niet zo heel ver vandaan, kwamen mijn ouders op een dag thuis met een Super Nintendo Entertainment System, alias Super Nintendo, alias SNES, alias een van de beste dingen van de jaren negentig. Tot ver in mijn middelbareschooltijd heb ik daar spellen op gespeeld als Super Mario World, Super Mario All-Stars, Super Mario Kart, Super Adventure Island, Stunt Race FX, Lemmings, Mighty Max en Donkey Kong Country. Daarbij hadden we ook nog de zogenaamde Super Scope: een lichtgeweer waarmee je een aantal schietspellen kon spelen. Uiteindelijk kon de SNES bij ons de opmars van de PC niet meer bijhouden en verdween hij voorgoed in de kast…

… totdat ik hem er op nieuwjaarsdag uithaalde en meenam naar Leiden. Alles werkt nog en al zien de spellen er in grafisch opzicht lachwekkend eenvoudig uit, ze zijn nog steeds erg leuk. Een paar nieuwe spellen zou geen kwaad kunnen (het gebrek daaraan was een andere reden dat we op een gegeven moment gestopt zijn met spelen), maar dat komt nog wel. Misschien met Koninginnedag maar eens op de vrijmarkt rondneuzen…

Leuker nog dan in je eentje spelen, is het natuurlijk om dat met zijn tweëen te doen. Rolf is wat dit soort dingen betreft net zo gek als ik en hij was gisteren maar al te bereid om een avondje mee te doen. En wat hadden we een lol! Zo simpel, zo kinderlijk bijna, maar zo ontzettend leuk. Hee, volwassen worden kan altijd nog!

This entry was posted on Tuesday, January 3rd, 2006 at 10:01 and is filed under Friends, Games. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.