ONCS: rustig en alweer leuk

Twee dagen na dato is de spierpijn weggezakt en het slaaptekort aangevuld. De enige resterende fysieke herinnering aan de ONCS 2005 is een blauwe plek op m’n scheen.

Als ik één woord zou moeten kiezen om te beschrijven hoe ik de ONCS heb ervaren, dan zou dat ‘rustig’ zijn. Er waren duidelijk minder deelnemers dan vorig jaar en het leek alsof de aanwezige studenten minder luidruchtig waren. Bij eerdere ONCS’en werd de slapzaal bijvoorbeeld altijd een paar keer opgeschrikt door verenigingsliederen (met name Japie en Alembic), maar die heb ik nu niet gehoord. (Kan natuurlijk ook zijn dat ik oud word en er gewoon doorheen ben geslapen.)

Het lagere aantal deelnemers uitte zich ook in het kleinere aantal wedstrijden dat de meeste teams moesten spelen. Omdat het daarbij lang niet zo warm was als vorig jaar, was het sporten op zich beter uit te houden. Hoewel… ik speelde mee bij zowel frisbee als voetbal, en al dat rennen wordt na een tijdje toch vervelend.

Met voetbal hebben we alles verloren en met frisbee hebben we alleen de laatste wedstrijd (tegen het ACD) gewonnen. In totaal was de VCSVU zesde van de acht, net onder Proton en net boven het ACD. Aangezien het altijd onze doelstelling is om beter te eindigen dan onze collega’s van de UvA, zijn we met die uitslag natuurlijk ruim tevreden.

Iedereen vond het feest donderdagavond erg leuk, en aangezien ik er zelf niet ben geweest, zal ik dat niet tegenspreken. Rolf had namelijk een spier verrekt en kon nauwelijks staan, Nanda had hoofdpijn, Maaike had het benauwd en ik had honger, dus in plaats van naar het feest zijn we maar naar het station gegaan om wat te eten. Ook dat droeg natuurlijk bij aan een rustige ONCS, want we waren een van de eersten die gingen slapen.

Al die (betrekkelijke) rust betekent natuurlijk niet dat de ONCS niet leuk waren. Integendeel! Het sporten ging niet altijd even goed, maar was over het algemeen heel sportief en gezellig. Het weer was een stuk beter dan verwacht: redelijk wat zon in plaats van redelijk wat regen. Het feest hebben we dan wel gemist, maar ook nu hadden we een leuke avond. Al met al heb ik dus een prima tijd gehad. Dank aan de organisatie voor de organisatie, en dank aan alle gezellige aanwezigen voor hun gezellige aanwezigheid!

2 thoughts on “ONCS: rustig en alweer leuk”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Please prove that you\'re human by putting in the correct number to complete the expression: