Koninginnedag

Koninginnedag 2005 in het kort: lang, gevarieerd en ontzettend leuk. Het uitgebreidere verslag…

03.30u: De wekker gaat. Dianne en ik zijn redelijk wakker, al vragen we ons ernstig af waarom we zo vroeg al opstaan. We besluiten Philip en Galvin de schuld te geven en kleden ons snel aan.

04.05u: De spaanplaat die een belangrijk onderdeel van het kraampje moet worden blijkt weliswaar in Diannes auto te passen, maar dan is er geen ruimte meer voor drie personen. Gelukkig ben ik met een iets grotere auto, waar net wel drie zitplaatsen overblijven na het inladen van (bijna) alle spullen.

04.20u: Wij vertrekken, een eenheidsgenoot komt net thuis.

04.40u: Het traject Uilenstede-Diemen is succesvol en zonder omwegen afgelegd. Philip is ook wakker en voegt zich bij ons met vier klapstoeltjes en zijn gebruikelijke goede humeur.

05.15u: We worstelen ons tussen de laatste Koninginnenachtvierders door en kunnen, tot vooral Philips verbazing, helemaal doorrijden tot aan het Muntplein. Na overleg met een politieagent aldaar maken we een U-bocht midden op het Muntplein (tussen de politiebusjes door), keren bij de Herengracht nogmaals en zetten de auto voor Pathé de Munt neer. Andere kraamhouders hebben de stukjes tape in de vorm “Gereserveerd – Philip” keurig gerespecteerd.

05.20u: De schragen blijken nog op Uilenstede te liggen, en zonder schragen natuurlijk geen kraam. Dianne en ik laten Philip achter in gezelschap van de spaanplaat en rijden terug naar Uilenstede.

05.45u: De snelste route vanaf het Muntplein naar Uilenstede voert niet via de A2 en de A10 ten oosten van de A2. Onze route wel. De schragen worden ingeladen, evenals de zak Chup-a-Chups die we ook hadden laten liggen. We vergeten het papier en de stift voor de prijskaartjes, maar dat blijkt geen probleem te zijn.

06.00u: Het laatste uitgangspubliek is verdwenen en overal wordt druk gewerkt aan kramen en stands van verschillende vorm en grootte. Philip is nog steeds wakker (of wordt dat net op tijd weer). We laden alles uit en terwijl Philip en Dianne de kraam opbouwen, rij ik naar de Stadhouderskade om de auto te parkeren.

06.30u: We begonnen met de kraam op de stoep, maar gezien de positie van de omliggende kramen schuiven we toch maar iets de straat op. Philips oneindige binnenzak bevatte nog een notitieblokje en pen, zodat Dianne de prijskaartjes kan schrijven. Alles wordt vakkundig aan elkaar vastgetapet.

07.00u: Onze kraam is klaar. In de verkoop: gele en bruine M&M’s, drie soorten Doritos Bits, gevulde en appelkoeken, blauwe en rode Aquarius [geen witte, zoals oorspronkelijk vermeld], grote bussen Pringles, Mentos Red Orange, grote en kleine glow-in-the-dark-sticks, Chup-a-Chups en vijf soorten zakjes chips. Links van ons staat een metalen raamwerk, voorlopig zonder inhoud. Rechts staat een kartonnen doos, kort daarvoor aangevoerd door een wat onprettig ogend mannetje wiens polsen niet recht zijn, maar een hoek maken van negentig graden.

07.10u: We schuiven nog maar een stuk naar voren, teneinde niet geheel te verdwijnen achter de steeds groter groeiende kraam links. Ter versteviging (en om iets te doen te hebben) wordt nog wat tape aangebracht. Galvin is inmiddels ook wakker, maar is nog in Dronten vanwege rijles. Hij zal aan het eind van de ochtend op het Muntplein aankomen.

07.20u: Onze eerste verkoop! De hotdog- en satékraam van even verderop komt twee zakjes M&M’s halen.

08.30u: De kraam rechts is uitgebreid met enkele kartonnen dozen, waaroverheen een wit kleed is gelegd. De koopwaar: oranje sjaals, hoeden en andere troep. Het geheel oogt armoedig. De kraam links wordt langzaam volgehangen met Spaans/Mexicaanse kleding en prullaria.

08.40u: Ik laat Dianne en Philip achter en wandel richting Centraal. De Kalverstraat is ontzettend stil, op de laatste vijftig meter voor de Dam na. Het Damrak is al redelijk vol met kramen en publiek.

09.15u: Michiel, Susanne, Tamarah, Lisette en Mark zijn gearriveerd. Er worden hoedjes gevouwen van de Metro en snel weer weggegooid, waar Lisette later spijt van krijgt als ze hoort dat er vijf miljoen mee viel te verdienen. We lopen via de Nieuwezijds en het Spui naar het Muntplein. De Vie (fruitdrank) die bij de kruising met de Raadhuisstraat wordt uitgedeeld is raar spul: hoe hard je ook schudt voor het openmaken, onderin blijft het lekkerst.

10.30u: Via Rokin, Dam, Raadhuisstraat en Rozengracht komen we in de Jordaan, waar een heel gezellige sfeer hangt. We kopen een onmogelijk grote suikerspin.

11.00u: Plaspauze op het Leidseplein. Lisette is helemaal weg van het verfrissende luchtje dat in de toiletten hangt. Bij gebrek aan handdoeken gebruiken we elkaars T-shirt. Tamarah geeft de voorkeur aan m’n jas.

11.30u: Het Vondelpark zit en staat vol met drummende, dwarsfluitende, blokfluitende, viool spelende en oude spullen verkopende kinderen plus bijbehorende ouders. Mijn groepsgenoten hebben het plan me aan iemand te koppelen in de singlesbar (of hoe dat ding ook heet) waarover ze in de Metro hebben gelezen, maar een serieuze poging om die bar zelfs maar te vinden wordt niet ondernomen.

13.00u: Jacob voegt zich bij ons en met z’n zevenen zetten we koers naar het Museumplein, waar we een flinke stapel opblaaskronen in ontvangst nemen. We komen Franka tegen en Tamarah, Susanne en ik blijven bij haar op het Museumplein. De andere vier lopen naar de Albert Cuyp.

15.00u: We hebben genoeg van de slechte artiesten op het Museumplein. Helaas ligt het mobiele belverkeer inmiddels vrijwel volledig plat, dus Tamarah, Susanne en ik vertrekken op de gok richting de Albert Cuyp. Daar blijkt eigenlijk niets te doen te zijn, dus we gaan maar ijs eten. Lisette laat via sms weten dat zij weer op het Museumplein zijn, dus wij weer die kant op.

16.30u: Tamarah en Susanne gaan weer naar huis, zodat Lisette overblijft met Jacob, Mark, Michiel en ik. Uiteindelijk besluiten ook wij maar eens weg te gaan.

17.30u: De plaspauze op het Leidseplein gaat niet door omdat de toiletten net worden gesloten. Dan maar geen lekkere geurtjes, maar ook geen natte T-shirts.

18.30u: Bij het Muntplein scheid ik me van de anderen om me weer bij Dianne en Philip te voegen, die een uur of zeven eerder al gezelschap hadden gekregen van Galvin. Nanda is ‘s middags ook nog een paar uur geweest. De verkoop is redelijk gegaan, maar er is nog veel over. De prijzen zijn gedaald sinds half negen.

19.15u: Ik haal voor vier euro een portie saté. Tien minuten later haalt Galvin een portie saté voor twee zakjes M&M’s, ter waarde van één twintig.

19.30u: De beste verkoop van de dag: ik had wat van die opblaaskronen meegenomen en Galvin heeft er een op z’n hoofd. Een passant vraagt wat dat ding kostte en Galvin antwoordt vijf euro. De passant koopt de kroon voor tien euro en zal later wel ontdekt hebben dat hij daarmee tien euro te veel heeft betaald.

19.45u: Onze scheefgepolste rechterbuurman verkoopt zijn laatste feesthoed voor een bedrag dat zo hoog is omdat hij voor zijn laatste hoed een goeie prijs wil vangen. De koper is nauwelijks verdwenen, of de verkoper legt een nieuwe laatste hoed in zijn kraam.

20.00u: Niels en Stijn komen langs en ontdoen ons van een stapeltje M&M’s en Doritos Bits. Bovendien doneren ze een toeter, waarmee we ruime tijd grote lol hebben.

20.05u: De buurman rechts prijst zijn waren aan voor drie vijftig. Een Japanner vraagt in het Engels naar de prijs van een sjaal en moet vijf euro neertellen. Standhouders zijn geldwolven, toeristen zijn dom.

20.30u: We verkopen niets meer en pakken de overgebleven spullen in. De chips zijn goed voor het weekendje Maastricht, de M&M’s, Doritos en koeken gaan naar de snoepla. Voor de light sticks hebben we nog geen bestemming, maar die vinden we in de loop van de avond nog.

21.15u: Alles ligt in de auto en we zijn terug bij Pathé de Munt, waar we kaartjes kopen voor The Interpreter. Beladen met chips, popcorn, M&M’s, drank en kleine light sticks zoeken we de beste zitplaatsen. De drankjes worden voorzien van light sticks, zodat we ze straks in het donker ook nog kunnen vinden.

0.00u: We zijn niet in slaap gevallen tijdens de film, die weliswaar een goed verhaal had, maar wat erg serieus en traag was. Philip laat de overgebeleven light sticks vallen en activeert ze daarmee bijna allemaal. Hij neemt de gele en rode mee voor verlichting op z’n fiets en gaat naar huis. Dianne, Galvin en ik rijden met de auto naar Uilenstede. We rijden dit keer niet om via de A2 en de A10, maar via het Museumplein. Het is kennelijk lastiger om van het Muntplein naar Uilenstede te rijden dan andersom.

0.30u: Bij het uitladen van spullen vallen de grote light sticks op de grond en worden vervolgens gebruikt als decoratie in de kamer van Dianne en Galvin. Hoewel ik natuurlijk nog slaapspullen daar heb, ga ik toch maar naar huis.

1.30u: Ik val in slaap na m’n langste en leukste Koninginnedag ooit.

1 thought on “Koninginnedag”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Please prove that you\'re human by putting in the correct number to complete the expression: