Uitgebreider bericht

Na het korte bericht van gisteren, vandaag een uitgebreider verhaal over m’n eerste ervaringen in Girona. Het begon al mooi op het vliegveld zondag, dat ik al had verlaten nog voordat ik aan had moeten komen. De vlucht duurde bijna een half uur korter dan gepland en omdat Girona slechts een klein vliegveld heeft, duurde het niet lang voordat de bagage op de band verscheen.

Jordi (een postdoc die zo nu en dan ook aan de VU werkt) stond klaar om me op te pikken en naar m’n appartement in het centrum te brengen. Ik woon op de tweede verdieping boven een speelgoedwinkel. Het appartement heeft een woonkamer met eethoek, keuken, badkamer met bad, werk/studeerkamer en twee tweepersoons slaapkamers, waarvan ik er een bezet. Een hoop ruimte dus! De enige twee minpunten tot zover zijn de wat al te gelokaliseerde verwarming (in de buurt van de kleine kacheltjes is het erg warm, in de rest van het appartement net te koud) en de krappe hoeveelheid bestek.

Ik deel het appartement met een heel relaxte Amerikaanse aio genaamd Sean, bij wie ik op de universiteit ook weer in de kamer zit. Hij is ontzettend behulpzaam, onder andere door even te vertellen waar de supermarkten zitten. Gisteren aan het eind van de dag heb ik boodschappen gedaan en dat gaf typisch zo’n vakantiegevoel: onbekende producten, onbekende namen (natuurlijk had ik m’n Wat & Hoe-boekje niet meegenomen) en drie keer de hele winkel door voor je alles hebt gevonden. En dan aan de kassa in euro’s afrekenen… Okee, wel makkelijk, maar toch niet echt buitenlands.

De universiteit (althans het gebouw waar ik zit) ligt aan de rand van de stad, op zo’n 35 minuten lopen vanaf m’n appartement. Ik heb inmiddels ook een fiets, maar dat is echt zo’n huurding: hij doet het, maar niet van harte. Gistermiddag terug heb ik wel gefietst (kwartiertje), maar vanochtend had ik weer zin om te wandelen.

De mensen die ik hier tot zo ver heb ontmoet, zijn allemaal heel aardig en behulpzaam. Mijn eerste indruk van de Spanjaarden in het algemeen is dat het vrij relaxte, geduldige mensen zijn. De enige plek waar ze zich haasten is in het verkeer, maar zelfs dat gaat rustiger en socialer dan in Amsterdam. Wat heel erg opvalt is dat Spanjaarden nog gewoon stoppen voor een zebrapad (de automobilisten dus, niet de voetgangers)… Kom daar in Nederland maar eens om.

Ontbijten doen ze hier twee keer per dag: ‘s ochtends bij het opstaan en rond 11 uur bij de koffie. Dan volgt er lunch om 14.00u gevolgd door thee om 18.00u. Het avondeten wordt zelden voor 20.00u genuttigd. Voorlopig zit ik nog niet heel erg in dat ritme, maar dat komt vanzelf.

Gisteravond heb ik nog wat door het centrum gewandeld en wat foto’s genomen. Behalve uit gewone vlakke straten, bestaat het centrum uit heel veel trappen, maar dat zie je op de foto’s wel.

Vandaag (dinsdag, dag 3) is het tijd om echt aan het werk te gaan. Gisteren ben ik het grootste deel van de dag bezig geweest om de groep en het gebouw een beetje te leren kennen, m’n computer in te stellen en mailtjes te sturen naar de thuisblijvers. Verder heb ik wat testberekeningen uitgevoerd met Gaussian (een theoretisch chemisch programma). Zojuist heb ik even overleg gehad met Matthias (die toevallig ook nu in Girona is) over wat ik hier precies ga doen, maar dat is allemaal vertrouwelijk dus daar ga ik niet over uitwijden. Het lijkt mij in ieder geval een leuk project.

7 thoughts on “Uitgebreider bericht”

  1. Pfff…. ik ben blij dat ik daar geen gebroken been heb. Hoe doen invaliden dat daar? Zijn er speciale omwegen ofzo? Het lijkt me niet zo fijn om met een rolstoel van de trap af te gaan!

  2. Invaliden moeten maar niet in het centrum wonen, denk ik. De meeste trappen zijn trouwens wel te omzeilen, maar dan zit je weer met weggetjes met hobbelkeien en hellingen van meer dan 10%… dat is ook niet handig met een rolstoel. Maar ja, dat centrum is al een paar eeuwen oud en toen hield men nog niet zo’n rekening met invaliden.

  3. Het heet hier Spanje én Catalonië, en om het makkelijk te maken is het hier ook tweetalig: Spaans en Catalaans. Dus die drie woorden Spaans die ik ken, heb ik niet eens bij iedereen wat aan. (Hoewel, zelfs hardnekkige Catalanen spreken beter Spaans dan ik.) Maar goed, dat maakt voor de schoonheid van natuur en architectuur niets uit :-)

  4. Nog twee talig ook??! Lijkt het nog een beetje op mekaar?

    Tja dan maar met krukken de trap op ipv met en rolstoel.

    Di 1 mrt mis je toch maar weer de NL borrel, lees ik net in een postertje voor me neus. Da’s es effe jammer voor je!

  5. Voor mij lijken Spaans en Catalaans wel op elkaar, maar dan doen Duits en Nederlands ook voor een Amerikaan, dus dat op zegt nog niet zo veel. Beide talen verschillen iig voldoende dat een Catalaan niet zomaar Spaans verstaat en omgekeerd.

    Met krukken de trap op moet lukken. Tenminste, ik weet van Petra op de ONCS van vorig jaar dat dat prima ging.

    Jammer inderdaad van die borrel, maar er zijn dingen die ik erger mis ;-)

  6. Oh, maar tijdens de ONCS was ik al weer aardig op de been :) Verkijk je daar maar niet op!

    En ik mis ook de borrel en jullie :( Nog bijna twee maanden en dan ben ik weer in Nederland!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Please prove that you\'re human by putting in the correct number to complete the expression: