De fondue bleek voor Tweede Kerstdag gepland te zijn en het “gewone” diner voor Eerste Kerstdag. Uiteraard waren beide erg lekker en erg gezellig, waarmee Kerst als geheeld dit jaar weer een mooie gebeurtenis was.

En terwijl wij van Kerst genieten, gaan aan de andere kant van de wereld duizenden mensen dood door een zeebeving (kracht 8.9) en daarbij ontstane tsunami’s. Vreemd, eigenlijk. Hier prik ik nog een stukje vlees aan m’n vork en stop het in het fonduepannetje, en daar worden mensen en gebouwen met tientallen tegelijk weggevaagd. Miljoenen mensen zijn in één klap dakloos en ik maak me druk of m’n vlees wel goed gaar is. En wat misschien nog wel erger is: al die doden en al die daklozen zijn zo ver weg, dat het me niet eens echt iets doet. Tuurlijk, ik zie die beelden op tv en de verslagen in de krant en ik zeg, “Ach, wat erg. Zoveel slachtoffers! Wat moeten al die mensen daar nu?” Maar ondertussen is m’n stukje vlees belangrijker. Ben ik echt zo egoïstisch? Of is het stoïcisme?

This entry was posted on Monday, December 27th, 2004 at 23:12 and is filed under Food & Drinks, Life. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.